En de nodige verbazing bij mensen die maar niet konden besluiten of ik nou een jongen of een meisje was.
Zo 'vormeloos' androgyn leven is bijkans onmogelijk ook omdat het sociaal gezien verbale/fysieke agressie 'uitlokt'. En dat kwam iedere keer weer zo hard aan dat ik alle haat, agressie, spot, uitsluiting ging internaliseren. Zelfhaat ook ja.
Ik denk heel soms nog huiverend terug aan mijn pre transitiejaren, de druk door anderen uitgeoefend, waar toen ik onder leefde, vreselijk.
Daarbij is mijn innerlijke vrouwelijkheid nu in balans met mijn uiterlijk. Mijn vrouwelijkheid komt van binnenuit en nu past het en valt het samen met mijn uiterlijk en gedrag etc.
Het gaat mij om de sociale rol, hoe ik gezien wordt, niet om een setje neo genitalieën...
Ik heb zo de indruk dat jij er 100% op vooruit gegaan bent sinds je transitie.
Je moet alleen dingen loslaten, het de tijd geven om te wennen en je draai te vinden en.....niet luisteren naar mensen die 'je dwingen te kiezen'.
Die keus heb je namelijk zelf in de hand. Of beschouw je je TS zijn ook als een 'gedwongen keus'?
Hoi Aster,
Dank je voor het interessante verhaal.
Ik denk wel dat je kunt zeggen dat ik mijn TS-zijn ook als een "gedwongen keus" ervaar.
Een beetje hetzelfde als dat ik vroeger vanwege mijn vrouwelijkheid/gevoeligheid afweek van de rest,
zonder dat ik dat zelf wilde.
De transitie heeft bij mij mijn vrouwelijk identiteit heel veel sterker gemaakt, ik ben psychisch en
emotioneel volwassen geworden door mijn transitie, en heb mezelf eindelijk leren kennen, wie ben ik,
wat wil ik.
Wat mijn hart wil is toch een normale meid/vrouw zijn. En eigenlijk een normaal leven. Dus daar kan
ik niet zoveel mee, want dat is nu eenmaal niet mogelijk. Dat vind ik op zich een van de pittigste
dingen van mijn transitie... beseffen dat wat je echt wilt eigenlijk niet mogelijk is.
Ik heb net als jij in mijn jonge jaren en pubertijd en ook volwassen leven pesterijen, verwarring, vervelende
reacties van mensen uit mijn omgeving meegemaakt. Dit heeft mij bedachtzamer gemaakt.
De situatie waar ik nu op dit moment in zit is beter dan het echt ooit geweest is, alleen er knaagt een
angst aan me... "hoe lang mag/kan ik zo leven, hoe wordt ik oud, blijft mijn uiterlijk acceptabel genoeg, blijf ik
niet levenslang in een middelbare schooltijdsituatie zitten met vervelende reacties van andere mensen"
In hoeverre kan ik daar nu nog tegen?
Dat soort gedachten schieten dagelijks wel door mijn hoofd.
Hoewel ik mezelf van binnen niet zo voel probeer ik toch juist van dat "anders-zijn" een sterke identiteit
te maken. Daar past ook mijn androgyne naam bij. Ik wilde een situatie voor mezelf creeeren waarin ik
elk moment in elk geval elke kant uitkan qua identiteit want ik ben erg bang mezelf te kwetsbaar op te stellen..
Ik weet niet of ik er tegen kan altijd maar als "anders" gezien te worden. Dus dat is het punt waar ik het
meeste aan werk.
Hoe doe je dat? Hoe krijg je een dikke huid?
Kijk of je een vrouw bent of niet, is eigenlijk niet eens de belangrijkste vraag... dat is eerder, hoe wordt je
gelukkig of tevreden of hoe kun je je afvinden met de situatie.
Ik weet niet of dit allemaal nog wel logisch klinkt...
Ik kan het wel samenvatten als dat ik iemand ben die bijna tactisch gezien met een soort zelfontkenning leeft
vanuit voorzichtigheid...
Of dat me nu helpt of niet, daar ben ik eigenlijk nog niet helemaal over uit.
Maar je vrouw-zijn accepteren is in elk geval (en in mijn geval) op latere leeftijd verweven met mijn transseksueel zijn. Mijn identiteit
heb ik gebouwd/is gebouwd op mijn verleden.
Mijn familie zegt ook dat ik precies dezelfde ben als eerst. Niets verandert eigenlijk. En dat is ook zo.
Mijn hartewens kan ik niet krijgen...
Maar ik kan wel proberen te accepteren dat ik ben wat ik ben. Helemaal in mijn vrouwelijk identiteit gaan staan is daarbij
mooi, maar toch ook nog een beetje gevaarlijk. Ik ben toch heel bedachtzaam geworden door mijn verleden.
Als ik jonger in transitie was gegaan, had ik waarschijnlijk heel andere keuze's gemaakt.
groetjes
Kitty
Dit was waarschijnlijk een hele verwarrend verhaal
